Beethoven LUDWIG van, kompozytor niemiecki
Jeden z najwybitniejszych twórców w historii muzyki, najmłodszy z klasyków wiedeńskich. Do 1792 przebywał w rodzinnym mieście Bonn, gdzie był muzykiem nadwornym. W 1792 wyjechał do Wiednia; uczył się m.in. u J. Haydna i A. Salieriego, wsławił się jako pianista i improwizator (1795 pierwszy koncert publiczny). W 1796 odbył podróże m.in. do Pragi i Berlina. W Wiedniu zaprzyjaźnił się z hrabią F. von Brunswik i jego siostrami, Teresą i Józefiną (jedna z nich jest prawdopodobnie adresatką listów "do nieśmiertelnej ukochanej"). Dzięki pomocy materialnej możnych mecenasów oraz wydawaniu swych dzieł Beethoven tworzył jako niezależny artysta. Jego światopogląd, postawę estetyczną ukształtowały humanistyczne tendencje oświecenia, hasła subiektywizmu i uwielbienia natury okresu Sturm und Drang i idee rewolucji francuskiej 1789-99. Osobista tragedia - zanikanie słuchu, którego wynikiem było psychiczne załamanie się Beethovena (wyrażone w liście do braci z 1802, tzw. testamencie heiligenstadzkim), i zupełna głuchota od 1818 - nie zachwiała postawą Beethovena jako twórcy. Sztuka Beethovena nie oznacza rezygnacji, jest wyrazem dramatycznej walki i afirmacji życia. Szkice i notatki Beethovena ukazują niezwykle dynamiczny proces twórczy - dążenie do doskonałego opanowania materii dźwiękowej. Jako kompozytor z przełomu epok klasycyzmu i romantyzmu w muzyce, wybitny nowator w zakresie formy, faktury instrumentalnej (rozbudowa orkiestry) - Beethoven wytyczył kierunek rozwoju muzyki na cały XIX w.