Ludwika XVI styl
Podstawą tego kierunku było zainteresowanie starożytnością, będące konsekwencją odkryć w Pompejach i Herkulanum; teorie J.J. Winckelmanna oddziałały silnie na wszystkie dziedziny sztuki i modę; jednocześnie rozwijał się nurt - sentymentalizmu, mający oparcie w poglądach J.-J. Rousseau, uzewnętrzniający się przede wszystkim w sztuce ogrodowej (rozwój - angielskiego stylu ogrodowego); sztukę tego okresu cechowało zamiłowanie do symetrii, ładu i prostoty, architektura odznaczała się harmonią proporcji (Petit Trianon, J.A. Gabriel), wnętrza były jasne, dekorowane lakierowanymi boazeriami, obiciami z tkanin lub tapetami, a także stiukami, w których przeważały motywy antyczne; niewielkie meble wykonywano z niezwykłą starannością, stosując do ich zdobienia kosztowne okleiny, markieterię, lakę, cyzelowane brązy i plakietki z porcelany; wśród motywów ornamentalnych częste były symbole miłości, kwiaty i atrybuty pastoralne; pod koniec stulecia w ubiorach kobiecych zapanowała moda a la grecque ['na sposób grecki'].